Natomiast prawdziwym objawieniem premiery stała się Dorota Szczepańska jako Kleopatra – na przemian zmysłowa i zrozpaczona, kpiąca i zakochana, walcząca i uległa. Jej królowa miała seksapil i taneczną lekkość, połączone z nienagannym śpiewem, którego atutami są dźwięczne wysokie dźwięki i lekkie koloratury.
SZCZEPAŃSKA
Polska sopranistka urodzona w Warszawie, obecnie mieszkająca w Hannoverze, współpracująca z wybitnymi artystami, zyskując uznanie publiczności i krytyki. W repertuarze operowym specjalizuje się głównie w muzyce epoki baroku i klasycyzmu – potrafi jednak odnaleźć się również w wielu stylach muzycznych, stale poszukując powiązań muzyki poważnej z popularną.
W 2025 roku zadebiutowała w Elbphilharmonie w Hamburgu u boku lautten compagney BERLIN i Monteverdi Chor Hamburg pod dyrekcją Antoniusa Adamske. W tym samym sezonie wystąpiła w tytułowej roli w operze Griselda A. Scarlattiego u boku Soni Prina, pod dyrekcją Vittorio Ghielmi i zespołu Il Suonar Parlante podczas festiwalu All’improvviso, w roli Eurydyki w Orphée et Eurydice Glucka (wersja paryska 1774) u boku Juana Sancho pod dyrekcją Camille Delaforge, a także w partii sopranowej Bachowskiej „Pasji wg św. Mateusza” pod batutą Jan Willem de Vriend razem z m.in. Jess Dandy, Laurence Kilsby w Filharmonii Narodowej w Warszawie. Wystąpiła, także m.in. u boku Howarda Armana jako Semele w operze Haendla; Trevora Pinnocka jako Maria w „Lazarus” Schuberta; Christiny Pluhar i L’Arpeggiaty podczas Baltic Sea Festival w Sztokholmie wraz z m.in. Céline Sheen i Vincenzo Capezzuto, a także w Herrenhausen w Hanowerze u boku Rolando Villazón. Zaśpiewała partię Ismene w „Mitridate, re di Ponto” Mozarta pod batutą Philippe’a Jaroussky’ego; wystąpiła również z Topim Lehtipuu i Silvią Frigato w Teatro Carlo Felice w Genui. Kreowała rolę Kleopatry w „Giulio Cesare” Haendla wraz z Yuryim Mynenko, Nicholasem Tamagna i Rayem Chenez w Warszawskiej Operze Kameralnej pod dyrekcją Adama Banaszaka. Dokonała nagrania tytułowej roli w operze Stradelli „La Circe” wraz z Mauro Borgionim pod batutą Andrea de Carlo; „Ave Maria” z London Symphony Orchestra autorstwa Krzysztofa A. Janczaka oraz wielu ścieżek dźwiękowych do filmów, jak i nagrań płytowych m.in. dla wytwórni ARCANA, DUX i NAXOS.
Oprócz kariery solowej, sopranistka tworzy również projekty autorskie we współpracy ze znakomitymi artystami :
Lamento Project
muzyczna podróż przez emocje
Autorski projekt sopranistki Doroty Szczepańskiej, lutnisty Alona Sariela i basisty jazzowego Petera Schwebsa to wyjątkowa fuzja baroku i muzyki popularnej. W niezwykłych aranżacjach Händel, Monteverdi i Purcell spotykają się ze Stingiem, Adele czy muzyką filmową, tworząc ponadczasową opowieść o tęsknocie, miłości i walce. Sopranistka Dorota Szczepańska prowadzi słuchaczy przez kalejdoskop emocji, a specjalnie skomponowany „Lament Mirandy” Krzysztofa A. Janczaka dopełnia to hipnotyzujące widowisko.
WEBSITE
Corde Dell’Anima
„Struny Duszy” w barokowym dialogu
Wybitna sopranistka Dorota Szczepańska i mistrz mandoliny Alon Sariel zapraszają na wyjątkową muzyczną podróż do serca baroku. W projekcie Corde dell’Anima delikatne brzmienie strun mandoliny splata się ze strunami ekspresyjnego głosu, tworząc magiczny dialog pełen elegancji i emocji. Rzadko wykonywane arie włoskich mistrzów, koncerty mandolinowe Paisiellego i Vivaldiego oraz misternie utkane dramaturgiczne napięcie sprawiają, że to wydarzenie to prawdziwa uczta dla koneserów muzyki barokowej.
Cantar e Pizzicar
barok w pełnym blasku
W świecie baroku, gdzie muzyka opowiada historie pełne pasji, powstaje Cantar e Pizzicar – projekt czerpiący z kontrastów epoki : dramatycznych uniesień, subtelnych emocji i wirtuozowskich popisów. Tytuł, który łączy śpiew (cantar) i brzmienie strun (pizzicar), oddaje esencję tego wyjątkowego koncertu, w którym głos i instrumenty tworzą wspólnie niezwykłe muzyczne opowieści.
Na scenie spotykają się wybitni artyści : sopranistka Dorota Szczepańska, kontratenor Rafał Tomkiewicz, mistrz mandoliny Alon Sariel, skrzypaczka i dyrygentka Martyna Pastuszka oraz renomowana {oh!} Orkiestra, ceniona za historyczne wykonawstwo pełne ekspresji i barokowego temperamentu.
W programie znalazły się perły muzyki barokowej – od Concerto Polonois Telemanna, przez arie Vinci’ego, Albinoniego, Hassego, aż po Händla i Scarlattiego. Wirtuozowskie koncerty mandolinowe i skrzypcowe przeplatają się z emocjonalną siłą operowych arii, ukazując pełnię barokowego splendoru. Cantar e Pizzicar to spotkanie wielkich indywidualności, które wnoszą do tej muzycznej podróży pasję, kunszt i niesamowitą energię.
